Tarabelo naceu en maio de 1975 e finou en decembro de 1990. Viviu na aldea de Abrente cunha familia de labregos e pola noite ou pola mañá, dende a súa cama de palla, vainos relatando feitos do seu día a día. Tamén nos transmite algunhas conversas que se daban naqueles tempos e, por suposto, moitos contos de lareira.
É como unha bitácora, só que en vez de escribilo no camarote do capitán, ládranolo dende o palleiro. De tanto escoitar ás xentes, de todo sabe e entende. Estes relatos son dos seus primeiros sete anos. Segundo mo ladrou, así volo conto. Este libro, que me ditou, serve tamén de homenaxe a esa raza autóctona de Galiza, intelixente, fiel e que tanto ten axudado ós nosos labregos: o can de palleiro.
