A descuberta de máis de 30 cartas manuscritas por Manuel Curros Enríquez e dirixidas ao seu amigo José Ojea, constitúen o derradeiro legado do gran vate de Celanova. Estas misivas inéditas foron enviadas entre xuño de 1904 e xaneiro de 1908, tres meses antes de morrer na Habana, o que nos permite coñecerd mellor o gran poeta do Rexurdimento no final da súa vida.
Mais o valor do achado non está tanto no momento temporal como no contido, tal como asegura o profesor Alonso Montero, autor das páxinas inicias desta obra. O grande experto en Curros destaca a verdade que transpiran estas cartas dirixidas a un amigo de plena confianza que permitan albiscar << o Curros máis humano e afectuoso>>.
O destinatario da correspondencia.
José Ojea, foi boticario de Cortegada, escritor, político e un dos fundadoresda Real Academia Galega. Pero foi, sobre todo, un grande amigo de Curros, tal como demostra a sinceridade que desprenden estas cartas, cuxa lectura nos permite achegarnos ao autor, sen adozamentos nin reinterpretacións, nos postremeiros días da súa vida.
-5%
-5%
-5%
-5%
-5%
